Retro III; (of hoe een zeldzaam gevoel van verantwoordelijkheid deze blog saboteerde)

Vanochtend vertelde mijn agenda mij dat ik komende week een alles bepalend wiskunde examen heb. Deze zin zelf geeft al een vrij goede indicatie van mijn voorbereiding dus vandaar dat semiobliviously het met een retro zal moeten doen.
Als we Google moeten geloven heeft 87.4 % van jullie dit relaas nog nooit gelezen, waarmee we dan toch wel 87.4% origineler zijn dan het volledige werk van Maria Mosterd, er is nog hoop.


Stel je voor. Sinterklaas, je trekt het lootje van een goede vriendin. Je weet alles van haar hobby's werk en haar persoonlijkheid. Verder heb je een goed beeld van wat ze het liefst wil hebben. Wat geef je haar?
Precies, een magische steen van ananda. (Nouja, eigenlijk een southpark dvd box maar ik had nog een paar euro over. )
Voor de leken onderons: wat is ananda?
Geen idee, ik wist het ook niet. Het is meer dat ik automatisch een winkel inloop als iemand vanuit de deuropening dingen als"GEBRUIK JE GAVEN OM DE KARMA VAN DE NATUUR AAN JE WIL TE BUNDELEN" begint te bleren. (Hé, het is bijna de force uit starwars )
Maar goed, de magische steen dus. Want eenmaal binnen van dit bewierookte paradijs moest ik natuurlijk wel een cadeau aanschaffen.
Juist, kleine situatie schets: een dikke laag wierook die je alle zicht en wil om te leven ontneemt, het weinige dat je kan onderscheiden zijn boedha achtige beelden, kitchere rekken vol geluksbonen en kasten vol "spirituele" cd's waarvan er als je mazzel hebt nog eentje op staat ook. En als je dan onder begeleiding van 40 minuten non stop walvissen gejauwel verder rondkijkt vallen je ineens allerlij leren bundels op die verdacht veel weg hebben van Tantrische seksgidsen (compleet met instructie foto's van twee 60 jarige hobby'isten op de voorkant) iedere poging om aan dit beeld te ontsnappen door middel van het omhoog kijken wil ik je echter ten zeerste ontraden, want overal hangen van die kletterende oosterse hangklingeldingen waar je dan direct je ogen in spiest. Hoewel blindheid in deze situatie beslist een vooruitgang is kunnen je kreten van pijn die 55 jarige hippiekleding vrouwen aantrekken die je dan ongevraagd van 'spiritueel koopadvies' willen voorzien. Laat hun fleurige bloem jurken je echter niet misleiden, dit zijn diehard kapitalisten.
"Kan ik je ergens mee vandienst zijn" verschijnt ze ineens uit de mistige rook achter mij. Wederom een van de momenten dat de wereld god dankbaar mag zijn dat ik niet op karate zit, want anders had ik die vrouw uit reflex/principe in tweeën geslagen. Maar goed, de vrouw. of beter gezegt: de ananda vrouw. Een oud verlopen ding met een jurk bestaande uit nog meer van die oosterse hangklingelkrengen waar ik zojuist mijn ogen aan heb uitgestoken en haar haar in een knot met 2 chinese eetstokjes ertussen. Don't ask.
Wij doen wat je in zo'n situatie altijd moet doen, we zeggen "Neen" en draaien ons om.
En zo komen in een keer recht tegenover het geluksstenen schap te staan. Je weet wel, die dingen die je ook op ieder gindpad vind, met als verschil dat ze hier minimaal 12 euro kosten. its a trap.
"AH! goede keus meneer!" mijmert een tweede verkoopster me van achter besluipende verkoopster die geen idee heeft hoe blij ze moet zijn met het feit dat ik doodsangsten uitstond bij mijn Judo proeflessen. "Deze karmische kern stenen buigen alle negatieve energie af waardoor u positiever in het leven komt te staan" Juist ,ga karl marx pijpen,12 euro voor iets waarmee mijn vader zijn tuin markeert.
"En deze?" vraag ik terwijl ik de steen pak met een hoog hoi-ik-lag-daarnet-nog-in-een-bouwput gehalte. "AH!" Mijmert de vrouw weer terwijl de tantrische seksgidsen in haar veelste grote bril weerspiegelen "Dat is 'lenteval'! deze steen zorgt voor innerlijke rust waardoor uw dagelijkse meditaties nog inspirerender en bevredigender worden!"
"hmm' zeg ik, "klinkt goed" not "Hoe duur?"
"42 euro" zegt ze met een gezicht alsof de kredietcrisis een spiritueel product is van een twijfel achtige wierookwinkel."
"Juist" zegt ik terwijl ik me lang hun heen probeer te werken "dat is niet helemaal wat ik zoek"
- "Wat zoekt u dan?" vraagt een 3e verkoopster die op al even onaangekondigte wijze uit de (wier)rook opdoemt. HUUU-ZAAAH roepen wij, terwijl we haar hoofd op bloederige wijze met een ninja zwaard van haar romp scheiden. Of nouja, onze keel schrapen "Ehm, het is meer een cadeau....." zeg ik terwijl ik voorzichtig om me heen kijk en opmerk dat ze me omsingeld hebben "....voor een vriend.... din"
Binnen een paar seconden hadden de ananda-jolanda's me bedolven onder een shitload aan stenen waarmee je de atlantic wal 5 keer opnieuw mee zou kunnen opbouwen. "Dit meneer, is samenzijn het helpt uw lasten te verlichten en werkt potentie verhogend!"
"OF NEE! Hier meneer! Siberische hoogzon! Dit zorgt voor een ontspannen karma en een goede blik op uw innerlijke geest!"
"Moet u haar anders misschien eerst nog verleiden?" vraagt de eetstokvrouw terwijl ze naar de tantragidsen begint te lopen. Ja, misschien moet ik haar met positief karma stenigen. Waarna ze als dank de hele kamasutra met me afloopt. ofzo. Nee.
"Nee" zeg ik "ik zoek eerlijk gezegd iets anders". De vrouwen waren ongetwijfeld in staat om een hele Chinese muur aan 'anders' om mij heen op te bouwen als de komst van de winkelbasin, de opperrok, hun niet verhinderde.
"Is er een probleem Linda?" vraagt ze met zo'n betweterige serene kutstem en een grote monotone glimlach op haar gezicht. "Deze meneer weet niet wat hij moet kopen" zegt linda licht in paniek. Ik zweer, als Linda had gezegt dat ik iets probeerde te stelen had de opperrok me met die zelfde serene kutglimlach in stukken gescheurd.
"Oh....dat is....niet zo best" zegt ze terwijl ik haar ineens herken als de vrouw van de tantra instructie boeken. "Wilt u wellicht is energieker? Zoals oceanen,slechts 50 euro! Het onttrekt karma uit de omgeving en geeft u de kans om opgeladen door de wereld te gaan en als vampierachtige parasiet je naaste omgeving leeg te zuigen ." of nouja, de laatste maken wij ervan, maar daar komt het op neer.
"Of anders maanlicht, zorgt voor betere verbondenheid met de natuur, slechts 38 euro! " zegt ze me een fanatische glimlach op haar gezicht "We hebben honderden stenen met elk hun eigen spirituele functie! De mogelijkheden zijn onbeperkt, zegt u het maar, welke wilt u?"

"de goedkoopste"

De glimlach verdwijnt abrupt van haar gezicht "P...pardon meneer..?"
"Ik wil de goedkoopste gelukssteen die u heeft"
"maar meneer" begint ze terwijl ze wanhopig weer een glimlach probeert te vormen uit het gelei dat haar gezicht vormt "Ik denk niet dat u het begrijpt, al deze stenen hebben een unieke invloed op iemands karma en..-"

"en toch" onderbreek ik haar "wil ik de goedkoopste"
"Maar meneer!" onderbreekt ze terwijl er totale paniek in haar ogen speelt "is het niet veel belangrijker wat voor effect deze steen op het karma heeft?"
"hij is niet voor mij" zeg ik terwijl ik me af begin te vragen hoeveel godslasterlijke taal ze nog kan verdragen voordat ze me ter plekke in tweeën begint te zagen
"Maar meneer! Straks geeft u haar nog een steen die een negatieve invloed heeft op haar !"
- "dat risico moeten we dan maar nemen"
Het is moeilijk te bepalen of haar verzet werd ingegeven door kapitalistische motieven of door devote spiritualiteit maar het koste meer moeite om haar de goedkoopste gelukssteen te laten onthullen dan om Erica Terpstra gecast te krijgen voor een porno film. Uiteindelijk kwam er een miezerig klein oud kreng met een oude schoenendoos uit de kelder gekropen om mij daarna zo'n stuk afgeracht bouwbeton voor 1 euro te verkopen.
Ik,mezelf als jonge handselsgod die zelfs uit stenen nog een voordeel weet te halen op de borst kloppend vraag haar wat deze steen eigenlijk doet.

De vrouw, het kapitalistische varken dat door mij verslagen was en nu gebroken en van elk spiritueel enthousiasme ontdaan in een hoekje zit, haalt echter haar verveeld haar schouders op. "Mwah"

Het word tijd dat we onze diploma halen

Ja het is een herhaling, een verzoeknummer enzo
maar toch,
Het niveau.
Mijn god, het niveau!
Het.Is.Zo.LAAG



“Schrijf een uiteenzettende brief met het Amerikaanse brief model aan de heer Kiliaan, waarin je hem op de hoogte stelt van het taalbeheersingsonderwijs dat je tot nu toe gekregen hebt. En het resultaat daarvan: wat zijn jouw sterke en zwakke punten? En wat zou je in de komende jaren bij Nederlands willen leren en hoe zou Killiaan je daarbij kunnen helpen?
Gebruik minimaal 400 woorden. Bekijk eerst zijn portret op blz.5 van je informatieboek en lees ook de achterflaf ervan.
Ga er bij het schrijven maar vanuit de heer Kiliaan nog leeft en verzin een adres in Antwerpen!
Neem de brief op in je schrijfdossier.”



De tekst bij zijn portret op blz.5:
“Borstbeeld van Killiaan. Hij hield zich in de zestiende eeuw al met taalkunde bezig. Kiliaan van corrector in dienst van de Antwerpse drukker Plantijn.”






Jasper Koops
**************
**************


C.I. Killiaan
Smitstraat IV
1215 ANTWERPEN


Betreft; Nederlands


Geachte heer Killiaan.

Ik schrijf u naar aanleiding van een opdracht die in mijn –naar u vernoemde- boek Nederlands staat. In deze opdracht moet ik u in 400 woorden mijn Nederlandse onderwijs tot nu toe vertellen, en u uitleggen hoe u mij hiermee zou kunnen helpen.
Goed.



Allereerst kan ik u tot mijn genoegen mededelen dat u al 400 jaar dood bent.
Gecondoleerd.
Naast de ongemakken die dat voor u meebrengt betekent dat ook dat ik deze brief aan een niet bestaande persoon schrijf., iets wat nogal corny staat. Maar goed, mij zul je geen kritiek horen uiten op deze kinderachtige, extreem bruggerachtige opdracht waar onze lerares blijkbaar grote importantie aan hecht. Het is dan ook vol gemotiveerde interesse dat ik mij afvraag hoe een persoon die al meer dan 400 jaar dood is mij zou kunnen helpen met mijn Nederlands onderwijs.



Eigenlijk kunnen we kort zijn;
Niet.


Maar wat is het toch een charmante opdracht die ik hier heb, een dood persoon vertellen over mijn Nederlandse vaardigheden.
Dit helpt ongetwijfeld mijn taalvaardigheid en ik kan me dan ook geen betere manier voorstellen om mijn tijd te besteden. De Nederlandse taalvaardigheid onder VWO leerlingen is op zijn laagste punt in 20 jaar, spelling word nauwelijks beheerst, hun grammatica kent gaten groter dan die in de ozon laag, en wat doen wij? Wij schrijven een brief aan een lijk.
Dit is nog stompzinniger dan dat E.O programma “een brief voor god”, enkel dat het nu als schoolactiviteit is.
Nee, mijn taalvaardigheid zal ongekende hoogtes bereiken, ik verwacht dan ook al spoedig vervolg opdrachten als een zelfverzonnen “Interview” met beroemde schrijvers bij Nederlands, een toneelstuk over een koning bij geschiedenis en –jawel- een brief aan god bij levensbeschouwing.
Dames en heren, het onderwijs anno 2007.
En dan te bedenken dat ik geacht word door de makers van dit boek u te vragen mij te helpen met mijn Nederlands.

Mijn beste –dode - vriend, de enige manier waarop u mij zou kunnen helpen is als uw na- zatelijke handlangers besluiten de Nederlandse taal van al haar onnozele onzin te ontdoen; DT regel, uitzonderlijke voornaam woorden.
Weet je wat? Schaf die hele focking taal eigenlijk ook maar af.
Voortaan communiceren wij via grommen en handgebaren, iets wat ik zinvoller ervaar dan deze hele opdracht. Maar goed, terwijl ik dit schrijf begint mijn Nederlandse onderwijs eenheid over het feit dat ik ook mijn eindexamen en wat ik nog verwacht te leren in deze brief moet verwerken.

Mij best.

Hoe kunt u mij helpen met dit alles?
Niet.
Wat kunt u allemaal voor mij doen?
Vrij weinig.

Mocht mijn onderwijs falen, en de onderwijs raad mij van elk diploma perspectief ontzien dan zal ik mij voortaan richten op de zorg voor verstandelijk gehandicapten, een functie waarin ik de makers van deze opdracht spoedig hoop te ontmoeten.


Met vriendelijke groet,

Jasper Koops

Omdat we ook aan verzoek nummers doen (en omdat het gister nogal laat en alcoholisch werd)

Stel je voor dat je plotseling ontwaakt en je in een verschrikkelijke situatie bevind.
Zoals nu, al het voorafgaande was een uit de hand gelopen dagdroom.
Juist.
We zitten dus aan een dinee.
Een chique dinee.
Een familie dinee.
Na die laatste woorden voelt u waarschijnlijk de onbedwingbare neiging om krijsend en huilend in het rond te rennen, maar HOUD MOED! Het kan nog goedkomen. Het moet nog goedkomen.
Alles is verloren. De vrouw naast je heeft blijkbaar iets gevraagt en vraagt om een antwoord. Paniek.
Je kent haar niet, je weet niet wat er is en de vraag is langs je heen gegaan: Je gaat nu dus ja knikken en bidden dat je haar daarmee niet beledigt.Het kan nu dus twee kanten op:
1. Ze is beledigt en jij sterft. De eeuwige rust verlost je van deze hel.
2. Je antwoord valt in de smaak. Het word een lange avond.

Ze lacht, meestal een goed teken. Gefeliciteerd, het gaat goed. Tot nu toe.

Het eten word geserveerd. Iedereen kijkt jou aan en jij kijkt naar de gigantsiche vooraard bestek die er voor je licht. Jij gaat nu van buiten naar binnen eten. Pas bij het nagerecht word het binnenste bestek gebruikt. Vraag me niet waarom, dit hebben "ze" langgeleden afgesproken. Jeweetwel, de zelfde "ze" van de DT regel en vrijwel ons hele sociale stelsel
Wie zijn "ze",waarom verzonnen "ze" dit en hadden "ze" niets beters te doen? God only knows. Wel staat vast dat "ze" niet van deze wereld zijn.
Discusier anders over de onzinnigheid van dit met de vrouw naast je. Dat is een stuk interesanter dan haar hond Fiffi waar ze nu over praat.

Er is een discussie over Activia. De vrouw tegenover haar klaagt over een "opgeblazen gevoel", shockeer haar met een grote intresse in de structuur van haar uitwerpselen.
De vrouw naast je praat nu over haar kat, Tingle. Gebruik alle ervaring die je hierboven hebt opgestoken en de wetenschap dat ze weduwe is: informeer naar haar man.
De activia discussie gaat nog steeds door. Gebruik nu zwaarder geschut, in de vorm van uitgebreide beschrijvingen van de vrom van jouw uitwerpselen.
De vrouw naast je praat nu over haar Papegaai, Herman, die ze naar haar man vernoemd heeft. Mijn god, als ze nog meer huisdieren heeft zijn we verdoemd.
Een van de vrouwen aan de overkant is ook daadwerkelijk geintreseerd in de structuur van jouw uitwerpselen, in wat voor een sick en fucked place zijn we terecht gekomen?
De vrouw naast je had dus nog meer huisdieren: Het gaat nu over haar hamster, monty.
Het hoofdgerecht bestaat uit haché, voor de geintreseerden: dit heeft nog het meest weg van diarree. Vermeld dit feit vooral niet aan je overburen want dan is er al helemaal geen houden meer aan.
De vrouw naast je ratelt nog steeds door over haar hamster, vraag nogmaals hoe het met haar man gaat.
De vrouwen tegen over je praten nu over de overgang. Als man zijnde heb ik je maar één ding te zeggen: vlucht.
De vrouw naast je is blijkbaar hertrouwt met een kameel. Het dier maakt het goed.
De discussie tegenover je word steeds heftiger, als een van de vrouwen met een schuin oog naar jou "mannen hebben het maar makkelijk" zegt weet je genoeg: je bent verloren.
De vrouw naast je praat nu over de uitwerpselen van haar nieuwe echtgenoot, de vrouwen tegenover je luisteren geintreseerd mee.
Het 2e hoofdgerecht komt, de bijbehorende messen zijn helaas niet scherp genoeg om je polsen mee door te snijden.
De discussie tegenover je gaat in volle hevigheid verder, bied tegengewicht met een relaas over prostaat klachten.
De vrouw naast je informeerd naar jouw huisdieren, wijs als antwoord naar het hoofdgerecht.
De vrouwen tegenover je counteren voorspelbaar met bevallingen.
De vrouw naast je weigert geschokt om nog maar iets te eten, dit zal het verloop van de maaltijd alleen maar bespoedigen.
De vrouwen tegenover je gooien er ook nog ongesteldheid en uitscheuringen bij, je voert een verloren strijd.
Het feit dat het nagerecht ,pudding, nog het meest wegheeft van een misvormde moederkoek is niets meer dan een leuk detail.
De vrouw naast je informeerd voorzichtig of ook hier dieren in zijn verwerkt, wijs haar op het bessensap, wacht zei ik bessensap? Ik bedoelde natuurlijk caviabloed.
De vrouwen tegenover je hebben de gelijkenis ook opgemerkt, de komende 15 minuten ga je alles leren over de ongemakken van de na-geboorte.
De vrouw naast je blieft haar toetje niet meer.
De vrouwen tegenover je hebben die van hun nog niet eens aangeraakt, hun monoloog komt overigens nog maar net op gang: vlucht.
Excuseer jezelf met het bericht dat je naar het toillet moet: jouw prostaat valt er weer eens uit.



Vlucht, verdwijn en duik onder: hier is geen redden meer aan.

Eet smakelijk.